آن عاجز است به كنارى مىنهد تا زمان دركش فرا رسد ( و اين همان متشابه است ) . 5 - براى شناخت ظاهر لفظ قرآن بايد به دو شرط به لغت رجوع شود : الف - پاكسازى ذهن از رسوبات محيط محدود و تنگ و تكيه بر معناى زلال عربى آن . ب - تفكّر در ريشه اصلى كه ساير معانى خاص از آن مشتق شده‌اند و بدين ترتيب مىتوانيم موارد استعمال و كاربرد لفظ را جمع كنيم تا معناى مشترك ميان آنها را بيابيم و آن را درك كنيم . 6 - بايد موارد استعمال لفظ قرآنى را جمع و مقايسه كنيم تا بر اساس سياق هر يك به معناى مشترك ميان آنها پى بريم . 7 - هنگام تدبّر در هر آيه بايد اين سؤال را مطرح كنيم كه چرا قرآن اين كلمه را به كار گرفته و ويژگى اين كلمه در ميان كلمات مترادف چيست ؟ و در چهارچوب دو ماده شماره 4 و 5 ( كه در بالا ذكر شد ) به جستجوى پاسخ آن بپردازيم . 8 - بايد درپى تفسير صحيح باشيم و از منحصر كردن آيات قرآن در شأن نزول آن - يا تنها يك مورد تاريخى - بپرهيزيم و از مورد خاص آن به نظايرش راه يابيم و درپى آن درخواهيم يافت كه چه ويژگيهايى موجب نزول اين آيه گشته است . 9 - بايد ظاهر قرآن را به هفت بخش ( امر ، تشويق ، نهى ، بيم